De onbevlekte gevangenis

Standaard

MariaDit kerstweekend hoorde ik een predikant weer eens andere theologen bekritiseren op de preekstoel. Ongeveer in de trand van: “Er zijn theologen die afbreuk doen aan de heilsfeiten rond kerst. Maar we hebben het hier over feiten! … Blijf van mijn Heiland af!”

We hebben het weer eens over Maria en de onbevlekte ontvangenis. “De heilige geest kwam over haar”…

Persoonlijk vind ik dat je theologendebatten niet op de preekstoel moet voeren. In de kerk mag juist de verwondering toeslaan rond het verhaal van God voor deze wereld! Iedere discussie over echt of niet-echt leidt hier alleen maar van af. En al snel krijg je in dit soort discussies een verhaspeling van rationeel denken, diepgewortelde overtuigingen, principes en emoties. “Jij zegt dat het niet kan, dus dan wordt ik boos want in ben geraakt in mijn diepste gevoelens”. …

Ja, het staat in onze  geloofsbelijdenis.

“Geboren uit de maagd.”

Eén van de twaalf essentiala die de vroege kerk dus heeft willen onderstrepen.

Belangrijk dus…

Maar ik weet eigenlijk niet goed of ik er van wakker kan liggen.

Ligt mijn geloof in Jezus als zoon van God opgesloten in de onbevlekte ontvangenis?

Ben ik onverschillig?

Ben ik dan nu (ook) een postmodern hedonist, als ik dat denk?

Er zijn aanwijzingen waarom je zou kunnen bedenken waarom de schrijvers dit bewust zo hebben opgenomen in hun teksten. In de dagen rond Jezus’ leven zouden er ook niet-Joodse mythen de ronde hebben gedaan over godenzonen die verwekt zijn (zonder gemeenschap) uit maagden… Wat als de schrijvers of vertalers van de evangeliën met deze toevoeging aan het verhaal hun geloof in Jezus als Messias, Zoon van God, wilden onderstrepen en aanvaardbaar wilden maken voor niet-Joden? Het blijven mensen, die schrijvers, niet waar?

Voor sommigen ga ik nu een stap te ver. Ik zou namelijk de onfeilbaarheid van de Bijbel in twijfel kunnen trekken. De Bijbel is toch geïnspireerd door God? De Bijbel is toch het woord van God. Een splijtzwam tussen verschillende christenen: moeten we de Bijbel altijd 100% letterlijk nemen? Van kaft tot kaft.

Splijtzwammen zijn behoorlijk giftig.  Laat ik het hier op houden: ik zie de Bijbel als een verzameling van boeken die tot mij spreken als het Woord van God. Geïnspireerd door God. Ik neem de Bijbel 100% serieus. Van kaft ot kaft.

Maar stel je eens voor… (stel!)

dat  in de Bijbel dit verhaal had gestaan:

Maria werd op een afgelegen plek buiten Nazareth door een Romeins soldaat aangerand en verkracht. Maria durfde het vol schaamte niet te vertellen aan haar ouders en aanstaande echtgenoot. Toen verscheen een engel aan Maria. De engel zei: “Maria, wees niet bang. Dit is geen kind van de vloek, maar een kind van de Geest, een bevrijder.”

Als dat in de Bijbel had gestaan…

Als dat een tekst was uit het evangelie van Lucas of Mattheüs…

Of als dat in de mondelinge overdracht was doorgegeven van generatie op generatie…

Brokkelt dan alles af? Is Jezus dan niet meer van betekenis? Is Jezus dan niet meer Gods zoon? Wordt met Maria’s verkrachting, Jezus’ betekenis ontkracht? Of wordt het wonder dan nog groter?

Is feitelijk bewijs  van een wonder – of het tegendeel van een wonder – van doorslaggevend belang voor mijn geloof? Ik denk het eerlijk gezegd niet. Mijn geloof wordt niet gevormd door louter (medische) wetenschap. Mijn geloof ligt niet opgesloten in een bevlekte of onbevlekte ontvangenis. Het is geen bevlekte of onbevlekte gevangenis.

Het Kerstkind maakt veel meer bij mij los. Het idee dat God, de oorsprong van het universum,  de stichter van de kosmos tot ons komt in de kwetsbaarheid en hulpeloosheid van een klein kindje. Een baby. Die in alles geholpen moet worden door zijn ouders. Die bij geboorte al wordt aanbeden, maar ook wordt bedreigd door het bevoegd gezag.

Het idee dat God tot ons komt in een klein kindje.

Het idee dat God op ons niveau wil komen.

Om een restart te geven.

Om met ons te zijn.

Immanuël.

Dat idee werkt bevrijdend in plaats van afbakenend.

Dat idee maakt dat ik geen bewijs nodig heb om me laten ontroeren en meevoeren,

geen bewijs nodig heb om te geloven,

geen bewijs nodig heb om het goede te doen.

Een geloof waarin ik geen bewijs nodig heb om volmondig, in vertrouwen, maar vooral in verwondering, te kunnen zeggen in onbevlekte geloofstaal:

“Ik geloof in Jezus Christus, ontvangen door de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria…”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s