Geloofstaal en hemelpoortgrappen

Standaard

Talen naar geloof, daar begint Mechteld Jansen haar betoog mee. Bij het talen naar geloof gaat het enerzijds om het feit dat je geeft om geloof, het raakt een passie. Je taalt er naar. Anderzijds dat je ook taal vindt om dit te uiten. Er zij talloze manieren om taal te vinden.  Ik noem er enkele uit het college van Mechteld Jansen.

Eén daarvan is de metafoor. Metaforen zijn enerzijds waar en anderzijds niet waar. Dat erkennen maakt al een groot verschil. De juiste metafoor in de juiste situatie. Het helpt te spreken in beelden.  Geloof is als een blindengeleidestok. Jezus is koning. God is een CEO of een kangoeroe. Een metafoor geeft je mogelijkheden om het Godsbegrip ter sprake te brengen.

Een andere is de vorm van de getuigenis. Van God zijn geen bewijzen, maar wel getuigen. Ook in rechtzaken gaat het erom wat je gezien hebt. Wat heb je van God gezien, gelezen en ervaren. Dat is een perspectief op wie God is. Geen absolute waarheid. Kijkend naar verschillende mensen hebben ze allen een stukje van wie God is begrepen. Maar aan de andere kant: er is wel waarheid! Het gaat wel ergens om. Daar zijn we van overtuigd! God laat zich wel kennen, maar tegelijk is een groot deel een geheim. Maar dat wil niet zeggen dat we in geheimtaal over God moeten spreken. Letterlijke taal hoort daar zeker helemaal bij.

Een derde wijze is het gebruik van humor en zelfspot. Humor kan een goede rol spelen in het gesprek over geloof met de ander in een post-christelijke samenleving. Maar belangrijk is dat je in je humor niet de ander schaadt en daarom is het het best jezelf als onderwerp te nemen. Desmond Tutu is bekend om zijn spreken over de hemelpoort en de kwinkslagen die hij daarbij maakt.

Mechteld Jansen daagde ons uit om hemelpoortgrappen over onszelf te maken om je eigen zelfkritiek te formuleren. Hier is de mijne:

Komt Robert bij de hemelpoort, zegt God: naam, land, denominatie? Robert antwoordt netjes: Robert, Nederland, PKN. Ah, zegt God, een gevalletje PKN. Wil je weer achteraansluiten? Weer aan het loket gekomen, zegt God: naam, land, denominatie? Robert, Nederland, PKN, ik was hier net ook, dat weet u toch nog wel?

Ah… PKN, ga maar weer achteraan staan. Robert loopt verbaasd en langzaam aan wat bozer naar achter in de rij. Eindelijk is hij weer bij het loket. God vraagt opnieuw: Naam, land, denominatie. Robert windt zich nu echt op en zegt boos: Ja dit is nu de derde keer, mag ik nu naar binnen of niet? Iedereen mag naar binnen en ik mag iedere keer weer aansluiten in de rij. Dan kijkt God hem aan: Kijk dit is de bevlogenheid die ik wil zien. Kom binnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s