Lichtelijk doodsbang…

Standaard

Bij Johannes 12: 27-36
Wanneer ben je voor het laatst bang geweest? En dan bedoel ik ècht bang. Alsof je leven er vanaf hangt. Doodsbang.

Misschien ken je die momenten dat je plotseling moet ingrijpen, dat je denkt dat het misgaat. Bijvoorbeeld in het verkeer. Dat je plotseling voor 300% bij je positieven bent. Er misselijkmakende adrenaline door je lichaam wordt gepompt. Dat je hart klopt in je keel.

Ken je die momenten dat je denkt dat het noodlot heeft toegeslagen? Dat een ongeluk gebeurt, dat een ziekte wordt meegedeeld, dat de mokerstoot van de dood van een geliefde word uitgedeeld, als je door het laatste uur wordt geslagen. Dat je machteloos bent en niet weet of je het moet geloven, niet weet of je boos moet worden of moet gaan huilen. Niet weet wat nu.

Als tiener werd ik een keer midden in de nacht wakker. Ik voelde een scherpe, felle pijn in mijn borstkas. Ademen deed me erg zeer. Ik was er heilig van overtuigd dat het stukje nieuwe hoofdslagader die ik op 8-jarige leeftijd had gekregen was geknapt. Of zoiets. Om mij heen waren in die periode op verschillende plekken zomaar mensen overleden door een ongeluk of door een plotse ziekte… Ik wist niet wat ik moest doen. Ik probeerde rustig te ademen. Ik heb gebeden. Ik was doodsbang. De gedachten over het leven en de dood tolden in mijn hoofd. De dokter kwam en het bleek dat een aantal ribben gekneusd waren, waarschijnlijk van een ruwe waterpolowedstrijd. Paar dagen rustig aan doen. Een sisser.

Natuurlijk ben ik heel snel weer verder gegaan met mijn tienerleven, maar het moment heeft me wel gevormd. Angst mag je voelen, mag je ervaren, maar je er door laten leiden is geen goed idee. Angst is als een spiegel, gebruik hem goed om jezelf te bekijken, keuzes te maken en je te verzorgen, maar laat niet je hele leven erdoor beheersen. Laat je je door een spiegel leiden, dan loop je tegen een muur op.

Angst is niet maar een emotie. Angst bepaalt je bij wat kwetsbaar is, bij wat werkelijk van waarde is.

In het boek Johannes lees ik ook dat Jezus bang is. Jezus is bang voor wat zich aan het voltrekken is. Het is een korte zin: ‘Nu ben ik doodsbang’. Een zin die raakt, schuurt en blijft hangen. En toch spreekt hij al heel snel daarna weer over het Licht.
Jezus heeft net zijn triomf-binnenkomst in Jeruzalem achter de rug. Iedereen is heppiedepeppie dat zo’n grote leider en wonderdoener nu in hun midden is. Een aantal Grieken willen hem wel eens spreken. In plaats dat Jezus een heuse audiëntie geeft, begint hij over het lijden en de dood, over het eeuwige leven. En dan opeens:

‘Nu ben ik doodsbang. Wat moet ik zeggen? Vader, laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? Maar hiervoor ben ik juist gekomen. Laat nu zien hoe groot uw naam is, Vader.’ Toen klonk er een stem uit de hemel: ‘Ik heb mijn grootheid getoond en ik zal mijn grootheid weer tonen.’

Welke angst wij zelf ook voelen, Jezus moet in die tijd daar ook doorheen zijn gegaan. Jezus wordt verscheurd door angst. Als Jezus later die week zegt dat zijn lichaam wordt verbroken, dat is hier al gaande. Jezus weet wat er gaat komen. Hij praat er al over met de mensen in zijn groep. Het kan niet anders dan dat de emoties zich hebben opgehoopt en afgewisseld. Maar hij lijkt zich er niet door te laten bevangen, laat zich niet overmannen.

In het moment van angst ziet hij wat werkelijk van waarde is. De grootheid van de naam van zijn Vader. Hij spreekt tot zijn Vader en zijn Vader spreekt tot hem. Niet voor hemzelf, maar voor de mensen die bij hem staan. Een stem, een donderslag. Ongelofelijk. ‘Pak maar mijn hand!’

Jezus` doodsangst doet hem vragen naar God. Zijn angst brengt hem dichterbij zijn bestemming, dichterbij de grootheid van God.
Zijn angst laat het licht vallen op de grond onder onze voeten. Er is een God die zegt zijn grootheid te willen tonen. Dat heeft gedaan.
Zijn angsten stellen ons in het licht.
Je eigen angst is daarmee niet weg. Komt misschien ook wel nog meer aan het licht. We hebben per slot van rekening allemaal onze eigen weg te gaan. Maar niet alleen. Dat verlicht. Maakt het wat lichter. Lopen in het licht, geeft zicht op wat komen gaat, geeft zicht op wat werkelijk van waarde is. Je kunt het niet alleen.

‘Nog een korte tijd is het licht bij u,’ antwoordde Jezus. ‘Ga uw weg zolang het licht is en laat de duisternis u niet overvallen; wie in het donker loopt weet niet waar hij heen gaat. Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.’ Na deze woorden ging Jezus weg en hij hield zich voor hen schuil.

Advertenties

Een gedachte over “Lichtelijk doodsbang…

  1. alberdien

    mooi begin van de paasweek, ongelooflijk dit zet je wel even aan het denken, wat een angst en pijn heeft Jezus moeten doorstaan en dat allemaal voor ons, dank u Jezus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s