Tot het uiterste…

Standaard

“Het was kort voor het pesachfeest. Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan.” – Johannes 13, vers 1.

Ik lees deze 40dagentijd weer eens veel in het boek Johannes. Dat doe ik wel vaker.
De woorden ‘tot het uiterste’ blijven bij me hangen. Ik moest op de één of andere manier denken aan een oude hit van Gavin Briars (en Tom Waits) op basis van een opgenomen stem van een zwerver: ‘Jesus blood never fails me yet’. Zo rond kerst en de jaarwisseling van 1993/1994 stond het nummer zelfs een aantal weken in de Top40. Het nummer is een compositie Gavin Bryars uit 1971, bestaande uit een kort opgenomen lied van een verder onbekende zwervende man. Het lied wordt herhaald en begeleid door een strijkorkest en door blazersgroepen die een harmonie met de tekst vormen. Het nummer was in eerste instantie geschreven voor een documentaire over dakloosheid die verhaalde over het straatleven in de buurten Elephant and Castle en Waterloo in Londen.

Gavin Bryars vertelt:

“In 1971, toen ik in Londen woonde, werkte ik met een vriend, Alan Power, aan een film over het ruige leven in het gebied tussen Elephant and Castle en Waterloo Station. Tijdens het filmen begonnen sommige mensen dronken te zingen – soms stukken Opera, soms sentimentele ballads – en eentje, die overigens helemaal niet dronk, zong een religieus lied “Jesus’ Blood Never Failed Me Yet”.

Dit lied werd later niet in de film gebruikt en ik mocht alle ongebruikte delen meenemen, waaronder dit stuk. Toen ik dit thuis speelde, merkte ik dat zijn gezang mooi gelijk liep met mijn pianospel, en ik maakte er een simpele begeleiding voor. Ik merkte ook dat het eerste deel van het lied – 13 maten in lengte – een mooie “loop” vormde die zich in een licht onberekenbare manier herhaalde.

Ik nam de tape mee naar Leichester, waar ik werkte op de Fine Art afdeling, en kopieerde deze op een continue geluidstape, erover nadenkend of ik er een orkestruele beleleiding aan toe zou voegen. De deur van de opnamestudio opende naar een van de grote ontwerpstudios en ik liet de tape doorkopieren, met de deur open, terwijl ik een kop koffie ging halen.

Toen ik terugkwam was de normaal erg rumoerige studio opeens onnatuurlijk ingetogen. Mensen bewogen zich veel rustiger door de studio dan normaal en sommige zaten op een stoel terwijl ze zachtjes huilden. Ik was verbaasd, totdat ik besefte dat de tape nog steeds speelde en de mensen gewoon getroffen waren door het gezang van de oude man. Dit overtuigde me van de emotionele kracht van de muziek en van de mogelijkheden die door het toevoegen van een eenvoudige, maar geleidelijk evoluerende, orkestbegeleiding zou ontstaan die de nobelheid en het simpele geloof van de zwerver zou respecteren. Hoewel hij stierf voordat hij kon horen wat ik had gedaan met zijn zang, blijft het stuk een welsprekend, maar ingetogen getuigenis van zijn geest en optimisme.”

Advertenties

Een gedachte over “Tot het uiterste…

  1. Johnc280

    I appreciate, cause I discovered just what I used to be looking for. You have ended my four day long hunt! God Bless you man. Have a nice day. Bye eddecgcbdbba

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s